Toplu mail satın al: API ile

Toplu alım burada nasıl işliyor?

Toplu alımda tek fark adet. Ayrı bir kurumsal süreç, teklif alma ya da minimum sipariş şartı yok. Bakiyene bir kez yükleme yapıyorsun, sonra ister mağazadan ister API'den istediğin adedi çekiyorsun. Bir hesap da alsan üç bin hesap da alsan teslimat aynı: anında ve otomatik. Bekleyen bir onay adımı yok, çünkü sistemde öyle bir adım hiç yok.

Yüksek adetlerde mağaza arayüzü bir yerden sonra seni yavaşlatıyor. Asıl kazanç API'de: script'in ürün kodunu ve adedi gönderiyor, karşılığında hesap bilgilerini yapılandırılmış cevap olarak alıyor. Satın alma ön ödemeli bakiyeden düştüğü için sipariş başına ödeme sayfası açılmıyor. Günde birkaç kez sipariş geçen biri için tüm farkı yaratan şey bu. Alım döngüsünü kendi kodunun içine koyabiliyorsun: stoğu sorgula, yeterliyse satın al, dönen hesapları kendi kuyruğuna yaz.

Adet arttıkça fiyatlar

Fiyat adede göre değişmiyor, ürüne göre değişiyor. Bin tane fresh Hotmail'in birim fiyatı, tek tane alırkenki fiyatla aynı: 0,004 dolardan başlıyor. Yani gizli bir toplu indirim tablosu veya pazarlık aşaması yok, listede ne yazıyorsa onu ödüyorsun. Bu da bütçe hesabını basitleştiriyor, adedi birim fiyatla çarpıp tuttuğu rakamı bakiyene yüklüyorsun.

Bandları kabaca şöyle düşün. Fresh Hotmail ve Outlook 0,004 dolardan başlıyor, yani bin hesap dört dolar civarı. Outlook Countries (belirli ülkelere kayıtlı hesaplar) 0,005 dolar bandında. Trusted, yani yaşlandırılmış hesaplar 0,040 dolar civarında. Aradaki on kat farkın sebebi hesabın geçmişi ve itibarı. Gmail 0,350 dolar bandında ve en pahalısı. Ölçekte alırken bu fark ciddi tutuyor: on bin fresh hesap kırk dolar, aynı adette Gmail üç bin beş yüz dolar. Hesapları ne için kullanacağını baştan netleştirmek, toplu alımda en büyük tasarruf kalemi.

API ile satın alma akışı, adım adım

Public API uçları kökte duruyor ve dört tanesi işini görüyor. /stock anahtarsız çalışıyor, herkese açık: ürünleri, fiyatları ve o anki adetleri veriyor. Geri kalanı API anahtarı istiyor. /balance/KEY bakiyeni okuyor, /purchase/KEY/KOD/ADET satın almayı yapıyor, /mailreader/KEY?mail=... ve /mailinfo/KEY?mail=... ise teslim aldığın hesapla ilgili.

Tipik bir script döngüsü şöyle işliyor: /stock ile istediğin üründe adet yeterli mi bakıyorsun, /balance ile bakiyenin yeteceğinden emin oluyorsun, sonra /purchase'a ürün kodunu ve adedi geçiriyorsun. Cevapta hesap bilgileri geliyor, ödeme adımı yok çünkü tutar bakiyeden düşüyor. API anahtarın hesabındaki API sayfasında duruyor, sızdığından şüphelenirsen aynı yerden yenileyebiliyorsun. Hata durumları da net: anahtar eksik veya geçersizse 401, hesap banlıysa 403 dönüyor. Bu ikisini script'inde ayırmak, gece çalışan bir işte sabah neye bakacağını bilmek demek.

Stok, yenilenme ve sıfır stok durumu

Stok canlı. Bu sayfadaki tabloda gördüğün rakam o an gerçekten alınabilir olan adet, tahmini bir sayı değil. /stock ucu da aynı veriyi veriyor, yani sitede gördüğünle script'inin gördüğü aynı. Bir üründe sıfır yazıyorsa tedarikçi o an tükenmiş demektir, genelde bir saat içinde yeniden doluyor.

Ölçekte alıyorsan bunu script'ine baştan yaz. Sıfır gördüğünde hata fırlatıp durmak yerine bekle ve tekrar dene, on beş dakikalık aralıklarla /stock'u yoklayan basit bir döngü çoğu durumu çözüyor. İkinci bir alışkanlık, tek seferde devasa bir sipariş geçmek yerine adedi parçalara bölmek. Beş bin hesabı beş yüzerlik siparişlerle almak, stok arada dolarken de ilerlemeni sağlıyor ve bir aksama halinde her şeyi baştan denemek zorunda kalmıyorsun. Hangi ürünün ne sıklıkla dolduğunu birkaç gün gözlemlemek de planlamayı belirgin şekilde kolaylaştırıyor.

Hesap başına ne dönüyor?

Her hesapta e-posta adresi ve şifre var. Çoğunda bunlara ek olarak OAuth2 access token, refresh token ve client ID geliyor. Otomasyon tarafını mümkün kılan şey bu bilgiler: hesabı IMAP veya Microsoft Graph üzerinden bağladığında tarayıcıdan giriş yapma adımını tamamen atlıyorsun. Access token anlık isteklerin yetkisini veriyor, refresh token ise süresi dolduğunda yenisini almanı sağlıyor.

Ölçekte çalışırken önemli olan nokta şu: refresh token'ı sakladığın sürece hesabı sen başında beklemeden işleyebiliyorsun. Binlerce hesabı elle açmak zaten mümkün değil, dolayısıyla token'ları hesapla birlikte veritabanına yazmak ilk yapman gereken iş. Hangi ürünün hangi alanlarla geldiğini panelde görebiliyorsun, olmayan alan boş bırakılmıyor, hiç gösterilmiyor. Parser'ını buna göre yazarken sürprizle karşılaşmıyorsun. Sipariş çıktısını tek tek kopyalayabildiğin gibi tamamını dosya olarak da indirebiliyorsun.

Eski path formatı ve mevcut script'leri taşıma

Eski sistemden geliyorsan script'ini değiştirmene gerek yok. Hem güncel query formatı hem eski sistemdeki path formatı destekleniyor, yani yıllardır çalışan istekler aynı şekilde çalışmaya devam ediyor. Bu bilinçli bir tercih, entegrasyonu bozup herkesi yeniden yazmaya zorlamak yerine iki format da aynı veriyi döndürüyor.

Pratikte bu şu demek: eski path formatını kullanan bir kodun varsa anahtarını yeni panelden alıp yerine koyuyorsun ve iş bitiyor. Taşıma birkaç dakika sürüyor. Sıfırdan yazıyorsan güncel query formatını kullan. İkisi arasında performans farkı yok ama yenisinin okunması daha kolay ve parametre eklemeye daha uygun. Karışık bir kurulumda bir kısmın eski bir kısmın yeni formatta çalışsa da sorun çıkmıyor, arka planda aynı uca gidiyorlar. Anahtarını yenilediğinde ise her iki formatta da eskisi geçersiz oluyor, o an tüm script'lerini güncellemeyi unutma.

Garanti ve bozuk hesapları ölçekte yönetmek

Giriş garantisi var: teslim edilen hesap ilk kullanımda giriş yapmıyorsa sipariş numarasıyla destekle iletişime geçiyorsun ve değiştiriliyor. Her hesap yalnızca bir kez, tek bir alıcıya satılıyor, dolayısıyla başkasına dağıtılmış bir bilgi almıyorsun. Ölçekte çalışırken yapman gereken şey bunu bir sürece dönüştürmek.

En basit yöntem, aldığın partiyi hemen test etmek. Binlerce hesabı elle denemeyeceğine göre, teslim alır almaz token'larla otomatik bir giriş kontrolü çalıştır ve sonucu hesabın yanına yaz. Giriş yapmayanları ayrı bir listede topla, sipariş numarasıyla birlikte tek seferde bildir. Aylar sonra değil sipariş tazeyken bildirmek, değişimi çok daha hızlı hale getiriyor. Tutmayı planladığın hesaplarda ise şifreyi teslim alır almaz değiştir, çünkü teslimattan sonraki erişim bizim kontrolümüzde değil. Kısa süre kullanıp atacağın hesaplarda bunun bir önemi yok.

Sık sorulan sorular